Μεταμορφώνοντας τον εαυτό μας, βιώνοντας τις διδασκαλίες

Όταν αναλαμβάνουμε την δέσμευση να ψάλλουμε [Ναμ-μιόχο-ρένγκε-κιο], ξεκινάμε ένα ταξίδι αυτογνωσίας και πρόκλησης. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη των αισθημάτων και των συναισθημάτων μας, ιδιαίτερα εκείνων που μας δυσαρεστούν περισσότερο, διαπιστώνουμε ότι έχουμε την ικανότητα να μεταμορφώσουμε εκ των έσω τη ζωή μας. Καθώς διευρύνουμε τις εμπειρίες μας ψάλλοντας νταϊμόκου, βιώνουμε νέες συνθήκες στο περιβάλλον μας – είναι οι αντανακλάσεις που προκλήθηκαν από την εσωτερική μεταμόρφωση της ζωής μας. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί στο πλαίσιο των οικογενειακών σχέσεων, στον εργασιακό χώρο ή σε άλλους τομείς της ζωής.

Συνήθως σε κάποιο από αυτά τα πεδία αντιμετωπίζουμε δυσκολίες ή κάτι μας κάνει να υποφέρουμε. Όσο συνεχίζουμε να ψάλλουμε, τόσο διαφοροποιείται και η οπτική γωνία από την οποία βλέπουμε τη ζωή μας. Στην αρχή αυτή η διαδικασία μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε λίγο άβολα, γιατί είναι πολύ ιδιαίτερη και καινούρια για εμάς. Μπορεί να μας αρέσουν ή να μη μας αρέσουν αυτά που βλέπουμε. Ίσως συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που μας κάνει να υποφέρουμε είναι μια συγκεκριμένη συμπεριφορά ή άποψη για τους άλλους, αλλά και για διάφορα θέματα. Ίσως φανεί ότι οι άλλοι έχουν πρόβλημα μαζί μας. Όλα αυτά μπορεί να ανασύρουν στην επιφάνεια ποικίλα συναισθήματα – άλλα να μας προκαλέσουν ανησυχία και άλλα αμηχανία

Μεταμορφώνοντας τον εαυτό μας, βιώνοντας τις διδασκαλίες

Μεταμορφώνοντας τον εαυτό μας, βιώνοντας τις διδασκαλίες

Από παρόμοιου είδους αντιδράσεις δεν πρέπει να συμπεράνεις ότι ο ψαλμός δεν φέρνει το αναμενόμενο αποτέλεσμα ή ότι λειτουργεί αρνητικά. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει, έχεις πραγματικά ξεκινήσει τη διαδικασία της μεταμόρφωσης εκείνης της κατάστασης που πάντα σ’ έκανε να υποφέρεις στον συγκεκριμένο τομέα της ζωής σου. Το νταϊμόκου σου φωτίζει τον τομέα εκείνο της ζωής σου που χρειάζεται ν’ αλλάξει για την δική σου ευτυχία.

Η επίγνωση ότι αυτή η άποψη ή η συμπεριφορά προέρχεται από τη δική μας ζωή και όχι από την άποψη των άλλων για εμάς, οδηγεί στην αποκάλυψη της φύσης του Βούδα που ενυπάρχει στη ζωή μας. Ο ταχύτερος τρόπος για να μεταμορφώσουμε τα συναισθήματα αυτά ή τις συμπεριφορές είναι να συνεχίσουμε να ψάλλουμε, μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι προκαλεί αυτά τα δυσάρεστα συναισθήματα.

Ωστόσο μπορεί να αποδειχτεί ότι η δυσκολότερη ώρα για να ψάλεις είναι όταν βρεις την αιτία που αναζητούσες. Βρίσκεσαι ακριβώς στα πρόθυρα μιας αλλαγής, πρόκειται ν’ αλλάξεις έναν τομέα της ζωής σου που πάντοτε σε εμπόδιζε να προοδεύσεις ή να ευτυχήσεις. Πιθανόν να αισθανθείς σαν να ανεβαίνεις μια ανηφόρα περπατώντας προς τα πίσω. Τέτοιες στιγμές εμφανίζονται εμπόδια και διάβολοι. Ίσως μάλιστα σε βολεύει να πιστεύεις ότι είναι πιο ωφέλιμο να βλέπεις τηλεόραση παρά να κάνεις γκόνγκιο ή να ψάλλεις ή να μιλάς μ’ έναν φίλο σου για το Ναμ-μιόχο-ρένγκε-κιο ή να μελετάς κάποια κείμενα του Νίτσιρεν. Αυτή ακριβώς είναι όμως η στιγμή για να κάνεις κάτι από τα παραπάνω, προκειμένου να ξεπεράσεις και να νικήσεις εκείνο που πάντα σε κρατούσε πίσω. Αυτή είναι η στιγμή να επιστρατεύσεις το αγωνιστικό σου πνεύμα και το θάρρος σου.

Στο βιβλίο του Seven Paths to Peace (Επτά μονοπάτια προς την ειρήνη), ο Νταϊσάκου Ικέντα μιλάει για την ανθρώπινη επανάσταση με όρους αυτοκυριαρχίας. Για να το θέσουμε απλά, σε βοηθάει να κερδίζεις τον αυτοέλεγχο, να ξεπερνάς τον μικρό εαυτό σου που τον κυβερνάει η ιδιοτέλεια και να αφυπνίζεσαι σ’ έναν ευρύτερο εαυτό, που εργάζεται για το καλό ολόκληρης της ανθρωπότητας. Από αυτή την άποψη, ένα μεγάλο εμπόδιο στην εξέλιξή μας είναι να τηρούμε τον τρόπο ζωής που οριοθετεί το μικρό μας εγώ ή ο εαυτός μας. Η διαδικασία επέκτασης ενός περιορισμένου εαυτού προς έναν ευρύτερο αποτελεί το μονοπάτι της ανθρώπινης επανάστασης.

Με δεδομένο ότι ένα μέρος της άσκησής μας είναι να συστήσουμε κι άλλους στο Βουδισμό Νίτσιρεν, κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς μας –να μοιραστούμε το Βουδισμό με τους συνανθρώπους μας– αναπτυσσόμαστε κι εμείς οι ίδιοι σε πολύ μεγάλο βαθμό, μπορούμε να πραγματοποιήσουμε την ανθρώπινη επανάσταση ΜΑΣ και να μετασχηματίσουμε το κάρμα μας. Έτσι, κατευθύνοντας τους συνανθρώπους μας προς την ευτυχία, οδηγούμαστε και εμείς προς την ίδια κατεύθυνση. Η διάδοση του Βουδισμού, που ωφελεί βαθύτατα τόσο τον εαυτό μας όσο και τους άλλους, αποτελεί τη συνταγή της ελπίδας για την ανθρωπότητα.

Τη στιγμή που ένας καθημερινός άνθρωπος επιτυγχάνει τη φώτιση του Βούδα ή τη στιγμή που ένας άνθρωπος βρίσκεται σε καθοριστικό σημείο στη δική του ανθρώπινη επανάσταση, οι αρνητικές εκφάνσεις της ζωής είναι βέβαιο ότι θα εμφανιστούν με κάποια μορφή. Πρόκειται για κάτι αναπόφευκτο! Ο Νίτσιρεν μάς διαβεβαιώνει γι’ αυτό και μας ζητά να το μεταδώσουμε ως αξίωμα ή ως αρχή της πίστης, έτσι ώστε να γίνει κατανοητό από όλους τους ασκουμένους.

Εμποδια

Δείτε και…