Η ζωή του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν

Τα μέλη της Διεθνούς Σόκα Γκάκκαϊ ασπάζονται τις διδασκαλίες του Νίτσιρεν.

Το 1222, σε μια περίοδο κατά την οποία οι Ιάπωνες υπέφεραν από κοινωνικές αναταραχές και φυσικές καταστροφές, γεννήθηκε ο γιος ενός ψαρά. Όσο μεγάλωνε και παρατηρούσε ότι ειδικά οι απλοί άνθρωποι του λαού υπέφεραν περισσότερο, αναρωτιόταν γιατί οι διδασκαλίες του Βουδισμού είχαν εξασθενίσει και δεν ενδυνάμωναν τους ανθρώπους και δεν τους οδηγούσαν στην ευτυχία. Αφού μελέτησε ενδελεχώς τις βουδιστικές σούτρες, πείστηκε ότι η Σούτρα του Λωτού περιέχει την ουσία της φώτισης του Βούδα και ότι στις σελίδες της βρισκόταν το κλειδί που θα μεταμόρφωνε τα βάσανα των ανθρώπων και συγχρόνως θα καθιστούσε ικανή την κοινωνία να ανθίσει.

Η ζωή του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν

Η ζωή του Νίτσιρεν Νταϊσόνιν

Η Σούτρα του Λωτού επιβεβαιώνει ότι όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το φύλο, τις ατομικές τους δεξιότητες ή την κοινωνική τους τάξη, διαθέτουν εγγενώς τις ιδιότητες ενός Βούδα και γι’ αυτό όλοι ανεξαιρέτως αξίζουν τον μέγιστο σεβασμό.

Έχοντας μελετήσει σε βάθος τη Σούτρα του Λωτού, ο Νίτσιρεν καθιέρωσε τον ψαλμό Ναμ-μιόχο-ρένγκε-κιο ως μια οικουμενική άσκηση που δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να εκδηλώσουν τη φύση του Βούδα, η οποία είναι έμφυτη στη ζωή τους, κι έτσι να αποκτήσουν τη δύναμη και τη σοφία που απαιτούνται για να αντιμετωπίσουν και να υπερβούν οποιεσδήποτε αντιξοότητες. Ο Νίτσιρεν παρομοίασε τη Σούτρα του Λωτού μ’ ένα μέσο κατάλληλο για την ενδυνάμωση των ανθρώπων και τόνισε ότι ο καθένας μπορεί να επιτύχει τη φώτιση και να απολαύσει την ευτυχία σε αυτόν τον κόσμο.

Για πρώτη φορά, στις 28 Απριλίου του 1253, έψαλε δημοσίως «Ναμ-μιόχο-ρένγκε-κιο» και μερικά χρόνια αργότερα χάραξε το μάνταλα του Γκοχόνζον (την γραφική απεικόνιση του αντικειμένου αφοσίωσης που καθιστά ικανούς τους ανθρώπους να αντιληφθούν την φωτισμένη κατάσταση ζωής του Βούδα).

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ SGI ORG στα Αγγλικά

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ