Η Σούτρα του Λωτού

Πρόκειται, όπως είναι ευρέως αποδεκτό, για μία από τις πιο σημαντικές σούτρες του Βουδισμού. Η Σούτρα του Λωτού (σανσκρ. Saddharma-pundarīka-sūtra, αγγλ. Lotus Sutra, κιν. Fa-hua-ching, ιαπ. Hoke-kyō) έχει την ισχυρότερη επιρροή και χαίρει μέγιστης εκτίμησης στην παράδοση Μαχαγιάνα, η οποία εξαπλώθηκε σε όλη την Ανατολική Ασία.

Το κεντρικό μήνυμα αυτής της σούτρας εντοπίζεται στη διαπίστωση ότι η φώτιση του Βούδα είναι μια κατάσταση που μπορεί να επιτευχθεί από όλους τους ανθρώπους. Ο Νίτσιρεν κατανόησε ότι η φώτιση του Βούδα είναι έμφυτη στον καθένα από εμάς και διακήρυξε ότι αυτή αποτελεί τη μοναδική οδό μέσω της οποίας μπορούν οι άνθρωποι να απελευθερωθούν από τα βάσανα της ζωής, δίχως να έχει σημασία πόσο σημαντικά ή ασήμαντα είναι αυτά.

Η φώτιση του Βούδα είναι μια κατάσταση απόλυτης ευτυχίας και ελευθερίας· είναι μια δυναμική εμπειρία και ένα ταξίδι συνεχούς ανάπτυξης και διαδοχικών ανακαλύψεων· είναι επίσης μια κατάσταση ύπαρξης που κάθε στιγμή της παρομοιάζεται με διάφανο ωκεανό ή με ασυννέφιαστο ουρανό, απόλυτα ανίκητη και ατρόμητη.

Η Σούτρα του Λωτού διδάσκει επίσης ότι η επίτευξη της φώτισης είναι μια δυνατότητα εφικτή για κάθε άνθρωπο, ανεξάρτητα από το φύλο, τη φυλετική καταγωγή, το κοινωνικό ή το μορφωτικό επίπεδό του.

Έχουν καταγραφεί έξι κινεζικές μεταφράσεις της Σούτρας του Λωτού. Ανάμεσα σε αυτές διακρίνεται για την ανωτερότητά της η μετάφραση που πραγματοποιήθηκε τον 5ο αιώνα από τον Κουμαρατζίβα (344-413), με τίτλο Σούτρα του Λωτού του Υπέροχου Νόμου (κιν. Miao-fa-lien-hua-ching), και αποτελεί τη βάση για μια πληθώρα διδασκαλιών που βρήκαν γόνιμο έδαφος στην Κίνα και στην Ιαπωνία.

Η Σούτρα του Λωτού

Lotus flower

Τον 6ο αιώνα, ο Κινέζος βουδιστής διδάσκαλος Τιαντάι (538-597) χώρισε τη Σούτρα του Λωτού του Υπέροχου Νόμου σε δύο μέρη: στις θεωρητικές διδασκαλίες, που παρατίθενται στα πρώτα δεκατέσσερα κεφάλαια, και στις ουσιώδεις διδασκαλίες των υπόλοιπων δεκατεσσάρων κεφαλαίων. Στο πλαίσιο των θεωρητικών διδασκαλιών καταγράφεται ότι ο Σακιαμούνι οδηγήθηκε για πρώτη φορά στη φώτιση κατά τη διάρκεια της ζωής του στην Ινδία. Ενώ στις ουσιαστικές διδασκαλίες, ο Σακιαμούνι απορρίπτει τον παροδικό ρόλο του, ως ιστορική προσωπικότητα, και αποκαλύπτει την αληθινή και αιώνια φωτισμένη ταυτότητά του. Το σημαντικότερο δόγμα των ουσιαστικών διδασκαλιών –σύμφωνα με τον Τιαντάι– είναι η αποκάλυψη αυτής της γνήσιας και αιώνια φωτισμένης φύσης μέσα στα βάθη της ζωής του Βούδα Σακιαμούνι.

Σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια μετά το θάνατο του Σακιαμούνι, τον 13ο αιώνα, ο Ιάπωνας μοναχός Νίτσιρεν μετουσίωσε τη βαθύτατη θεωρία της Σούτρας του Λωτού σε άσκηση, η οποία έδινε τη δυνατότητα σε κάθε άνθρωπο να αποκαλύψει τη φώτιση του Βούδα ή την ανώτατη κατάσταση ζωής, διαβιώνοντας στην πραγματικότητα της καθημερινότητάς του.

Στους τελευταίους στίχους του 16ου κεφαλαίου της Σούτρας του Λωτού, που απαγγέλλονται καθημερινά από τα μέλη της Σόκα Γκάκκαϊ, συμπυκνώνεται η γεμάτη ευσπλαχνία έγνοια του Βούδα:

Πάντοτε σκέφτομαι μέσα μου:

Πώς μπορώ να κάνω τα έμβια όντα να κερδίσουν την είσοδο στην ανυπέρβλητη οδό και να αποκτήσουν γρήγορα το σώμα ενός Βούδα;

Πιστη, ασκηση και Μελετη

Δείτε και…