Εννέα Συνειδήσεις

Αυτές είναι:

1. Όραση

2. Ακοή

3. Όσφρηση

4. Γεύση

5. Αφή

6. Συνειδητό

7. Υποσυνείδητο / απομονωμένος εγωιστικός εαυτός

8. Αποθήκη του κάρμα

9. Φύση του Βούδα / Ναμ μιόχο ρένγκε κιο

Οι αρχικές πέντε ‘συνειδήσεις’ είναι οι βασικές αισθήσεις της όρασης της ακοής, της όσφρησης, της γεύσης και της αφής, τις οποίες χρησιμοποιούμε για να αντλούμε πληροφορίες από το περιβάλλον, με σκοπό να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στον έξω κόσμο. Φανταστείτε τη στιγμή της γέννησης. Το μωρό εκείνη τη στιγμή αντιλαμβάνεται εικόνες, ήχους, μυρωδιές, γεύσεις και αγγίγματα. Όπως ένα μωρό, παραμένουμε προσκολλημένοι σε τέτοιο βαθμό στον κόσμο που, για πολλούς από εμάς, ο εξωτερικός κόσμος με όλη του την περιπλοκότητα συνεχίζει να μονοπωλεί την προσοχή μας και αγνοούμε τις λειτουργίες των βαθύτερων επιπέδων της συνείδησης.

Τελικά το μωρό μεγαλώνει και μαθαίνει ότι κάτι που βλέπει είναι, ας πούμε, γαλάζιο και κάτι άλλο που αισθάνεται είναι ζεστό. Αυτό είναι η έκτη συνείδηση ή ο νους όπως συνηθίζουμε να τον θεωρούμε, του οποίου η λειτουργία μάς καθιστά ικανούς να αντιλαμβανόμαστε τις πληροφορίες που προσλαμβάνουμε μέσω των αισθήσεων. Πρωτίστως από την αλληλεπίδραση αυτών των αρχικών έξι συνειδήσεων εκτελούμε τις καθημερινές μας δραστηριότητες.

Εννέα συνειδήσεις

Η έβδομη συνείδηση αφορά στον εσωτερικό, πνευματικό κόσμο μας. Σε αυτό το έβδομο επίπεδο αποθηκεύονται οι συνθήκες και οι καταστάσεις που βιώνουμε καθώς μεγαλώνουμε. Μέσα από αυτή τη συνείδηση αντιλαμβανόμαστε ποιοι είμαστε, το φύλο μας, την εθνική ταυτότητά μας κλπ. Η προσκόλληση σ’ έναν εαυτό διακριτό και ξεχωριστό από τους άλλους έχει τη βάση της σε αυτό το επίπεδο, όπως και η αίσθηση του σωστού και του λάθους. Μπορούμε να δούμε ότι στον δυτικό κόσμο έχουν εμφανιστεί διάφορες μέθοδοι θεραπείας και ψυχολογικής υποστήριξης, οι οποίες προσπαθούν να ανταποκριθούν στην επιθυμία πολλών ανθρώπων να απελευθερωθούν από ένα μέρος των περιστατικών που συνέβησαν στη ζωή τους και έχουν αποθηκευτεί στην έβδομη συνείδηση.

Πράγματι, ο δυτικός πολιτισμός κατανοεί μόνο τις αρχικές επτά συνειδήσεις. Την έννοια μιας όγδοης συνείδησης, στην οποία αποθηκεύονται όλα τα εσωτερικά αίτια και τα εσωτερικά αποτελέσματα (το κάρμα μας), γενικά δεν τη συναντάμε στην καθημερινότητα. Όσο για την έννοια της ένατης συνείδησης, που αντιστοιχεί με τις θεμελιώδεις λειτουργίες αυτής καθαυτής της ζωής σε όλη την έκταση του σύμπαντος, κατηγορηματικά δεν ανήκει στον δυτικό πολιτισμό. Η ένατη συνείδηση στο Βουδισμό είναι το Ναμ-μιόχο-ρένγκε-κιο ή Νόμος της ζωής.

Η όγδοη και η ένατη συνείδηση λειτουργούν στο επίπεδο της θεμελιώδους διασύνδεσης κάθε μορφής ζωής. Αν τα μάτια μας μπορούσαν να δουν το κάρμα μας και την ένατη συνείδηση, τότε θα βλέπαμε τη βαθιά διασύνδεση του συνόλου της ζωής. Οπότε, είναι λανθασμένη η αντίληψη ενός καθορισμένου και απομονωμένου εαυτού, που δημιουργείται στην έβδομη συνείδηση. Πρόκειται για μια από τις πιο βαθιά ριζωμένες πλάνες που αφορά στη φύση του εαυτού. Τα στενά όρια του εγώ, της έβδομης συνείδησης, αντιστέκονται στην επέκταση της ζωής. Μια ανθρώπινη ζωή, που «αγγίζει» την όγδοη συνείδηση, ραγίζει το κέλυφος του περιορισμένου εγώ και ανοίγεται προς τον ευρύτερο εαυτό. Επίσης η έβδομη συνείδηση αποτελεί την έδρα του φόβου για το θάνατο. Το περιορισμένο εγώ, κλειδωμένο στην έβδομη συνείδηση, θεωρεί ότι θα εξαφανιστεί και θα πάψει να υπάρχει όταν πεθάνει. Μια τέτοια ζωή είναι ανίκανη να αντιληφθεί ότι η όγδοη συνείδηση είναι μια διαρκής ροή ζωτικής δύναμης που μεταναστεύει από τη μια περίοδο ζωής στην άλλη.

Η πλάνη ότι η έβδομη συνείδηση είναι ο πραγματικός εαυτός προκύπτει από στοιχειώδη άγνοια, είναι σαν να γυρίζουμε την πλάτη μας στη διασύνδεση όλων των όντων. Η αντίληψη, ότι ο εαυτός μας είναι διαχωρισμένος, γεννά όλων των ειδών τις διακρίσεις και την καταστροφική αλαζονεία, επίσης παρακινεί τους ανθρώπους να συσσωρεύσουν πολύ περισσότερα υλικά αγαθά και πλούτο απ’ όσα χρειάζονται για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Η όγδοη συνείδηση είναι μια πελώρια αποθήκη όλων των αιτίων και των αποτελεσμάτων που επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος αλληλοεπιδρά μ’ εμάς. Εδώ συσσωρεύεται το κάρμα μας, θετικό και αρνητικό μαζί. Επηρεάζει την εμφάνισή μας, τις συνθήκες της ζωής μας, τις αντιδράσεις μας, την καλή ή κακή τύχη, την εργασία, τις σχέσεις, την υγεία και, τελικά, κάθε πτυχή της ζωής μας. Καθώς τα αίτια δημιουργούνται μέσω σκέψεων, λόγων και πράξεων, τα εσωτερικά αποτελέσματά τους αποθηκεύονται σε αυτό το επίπεδο συνείδησης.

Επειδή το εσωτερικό αίτιο και το αποτέλεσμα υπάρχουν βαθιά μέσα μας, σ’ ένα επίπεδο ζωής το οποίο διασυνδέεται με το σύνολό της, τελικά τα εξωτερικά αίτια και τα αποτελέσματα εμφανίζονται ανταποκρινόμενα στο κάρμα της όγδοης συνείδησης. Η ύπαρξη της όγδοης συνείδησης εξηγεί, για παράδειγμα, γιατί όσο μεγαλώνει καθένα από τα πανομοιότυπα δίδυμα παιδιά βιώνει τόσο διαφορετικές εμπειρίες. Εξηγεί επίσης γιατί συμβαίνουν σ’ ένα μικρό παιδί γεγονότα που φαίνονται ότι δεν έχουν τα αίτιά τους στην παρούσα ζωή. Είναι ακριβώς αυτή η όγδοη συνείδηση ή το κάρμα που μεταναστεύει από τη μια περίοδο ζωής στην άλλη. Αυτό είναι το κάρμα μας από προηγούμενες ζωές με το οποίο γεννιόμαστε, και το οποίο στη συνέχεια μας κάνει να εισπράττουμε μια πραγματικότητα που βασίζεται στα εσώτερά μας αίτια σε κάθε έκφανση της ζωής.

Αν η ζωή ήταν μόνο αυτές οι οκτώ συνειδήσεις, τότε θα ήταν ζοφερή και εμείς θα ήμασταν μοιρολάτρες. Σε αυτή την περίπτωση, ένα αίτιο θα δημιουργούσε το αποτέλεσμά του, το οποίο με τη σειρά του θα καθόριζε όλα τα μελλοντικά αίτια και τα αντίστοιχα αποτελέσματά τους στο διηνεκές, αφήνοντας εμάς καθηλωμένους σ’ ένα συγκεκριμένο μονοπάτι με συγκεκριμένες προδιαθέσεις. Δεν μπορούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτή την όγδοη καρμική συνείδηση με τον νου μας, ο οποίος είναι πολύ ρηχός. Η δύναμη της θέλησης και η προσπάθεια, από μόνες τους, δεν μπορούν να αλλάξουν τις βαθιά εδραιωμένες καρμικές μας προδιαθέσεις.

εναντι συνειδηση

Δείτε και…